Honderdzeventig jaar, zo oud zijn de gebouwen van de vierkantshoeve op Welenhoeck. En nu is het hoog tijd om ze onder handen te nemen. Er zijn heel wat ideeën om de ruimtes een bestemming te geven in lijn met het gedachtegoed en het terrein, telkens ook vooruitziend naar mogelijkheden om open te stellen en te organiseren.

We dromen van een polyvalente zaal in de grote schuur, voor allerlei samenbrengende evenementen. We dromen van een korte-ketenwinkeltje in het poortgebouw, waar we eigen en lokale producten verkopen. Van een deelatelier voor houtbewerking, met bijbehorende opslagruimte voor bouwmaterialen, een workshop- en meditatieruimte op zolder. Een grote buurtkeuken, rechtstreeks aansluitend aan de samentuin en compleet en al met opslag- en verwerkingsruimte voor de oogst, en met een bar. De bar dan verbonden met overdekte buitenruimtes op de binnenkoer of op het terras, voor de ondertussen welbekende zomeravondconcertjes. Op het verdiep gelegenheid voor overnachting of langer verblijf, een open kamer om een grondigere onderdompeling in de Welenhoecksfeer mogelijk te maken. Of we dromen soms wat gekker: binnenkweekruimtes onder zuidgerichte glazen daken, verwarming op basis van compost, ruimtes die van functie en inrichting kunnen veranderen al naargelang de nood, een aquaduct van het dak naar de moestuin, etc.

Doorheen het voorbije jaar kwamen die ideeën een stukje dichterbij. We schakelden in de lente een architect in om de boerderij in haar huidige staat op te tekenen. Die plannen zijn nu min of meer af en kwamen op tafel bij de werkgroep ‘verbouwingen’. Er wordt samen met de architect een schets gemaakt rond de invulling van de ruimtes en een plan van aanpak voor de komende jaren, er worden gesprekken gevoerd met de gemeente en uitgezien naar de nodige vergunningen, en er wordt een masterplan voor het hele ‘project Welenhoeck’ opgesteld. De spreekwoordelijke eerste steen is gelegd, zeg maar.

Maar honderdzeventig jaar oud, dat is er wel aan te zien. Twee bijgebouwtjes zijn enkele jaren geleden al gesneuveld, op zich zonder veel erg, hoewel de integriteit van de hele hoeve zo wat minder wordt. Het woonhuis houdt wel goed stand. Het dak is in de voorbije jaren nog gerenoveerd, en er zijn concrete plannen voor de aanpak van de zolder, naar isolatie en stabiliteit. Wat ons meer zorgen baart, is de staat van de grote schuur: een van de draagbalken van het dak is ernstig gescheurd en een deel van de gevel helt naar buiten toe. Een staalkabel houdt voorlopig de constructie bijeen, maar - in alle eerlijkheid - de tijd dringt.

Het is overigens een magnifieke plek, daar in de schuur, onder dat gigantische dak. Geen steunbalkje of pannelatje in de hele installatie is gelijk aan een ander. Er zweeft de geur van stro en hout, en als de zon tussen de kieren in de pannen speelt, dan zelfs een sterrenhemel. En vogeltjes en uil ook.

Geld hebben we van doen, en bouwers. Voor een houtskelet om de schuur te ondersteunen en om de stallen met strobalenbouw een tweede leven te geven. We hebben wel budget, maar niet zo groot en niet zo snel.

En bouwers hebben we ook, we doen voort met wat nu wel kan. En dat is verder werken op die eerste steen: plannen uitschrijven, gevelmuren heropmetsen, mensen aanspreken en maken dat dat houtskelet er komt. En als binnenkort de lentezon weer op het dak van onze schuur valt, wees welkom: kom er gerust eens onder staan.